Early 12th Century Ambikapathy Amaravathi Love Story in Tamil

“இட்ட அடி நோக
எடுத்த அடி கொப்பளிக்க
வட்டில் சுமந்து மருங்கசைய
கொட்டிக் கிழங்கோ!! கொட்டிக் கிழங்கு!!
என்று கூவுவார் நாவில்
வளங்கோசை வையம் பெரும் “

என்று பாடி முடிதார் கம்பர்.

அதாவது அம்பிகாவதி அமராவதி பார்த்து பாடல் பாடவில்லை வெளியில் கிழங்கு பெற்று செல்லும் பெண்ணை பார்த்து தான் பாடுகிறான் என்று கம்பர் கூறுகிறார். ஆனால் அம்பிகாபதி தன்னுடைய மகளைப் பார்த்து தான் அந்த பாடல் பாடினார் என்று குலோத்துங்க சோழனுக்கு நன்றாகவே தெரியும். அவை நாகரிகம் கருதி அதை அப்படியே விட்டு விடுகிறார் அரசர். அடுத்த நாள் தனது அமைச்சரையும் அவைப்புலவர் ஆன ஒட்டக்கூத்தறையும் அழைத்து என்ன செய்யலாம் என்று ஆலோசனை கேட்கிறார். அவர்களும் ஒரு வித்தியாசமான ஆலோசனையை கூறுகிறார்கள். அரசருக்கும் இதுவே சரியானதாக இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. அடுத்த நாள் அரசவையில் சந்திப்பதற்காக கம்பர் அழைக்கப்படுகிறார்.

குலோத்துங்க சோழன் கம்பரிடம் உங்கள் மகனுக்கும் எனது மகளுக்கும் இடையே நடப்பது உங்களுக்கு தெரியும் என்று நான் நினைக்கிறேன். உங்கள் மகன் எப்பொழுது எனது மகளை பற்றி பாடினாலும் அவளது உடலழகை மட்டுமே பாடுகிறான், அதனால் அவனுக்கு அவள்மேல் இருப்பது காதல் அல்ல, என் மகளை ஒருபோதும் நான் அம்பிகாபதி கொடுக்க மாட்டேன் என அரசர் கூறுகிறார்.

அப்படி எல்லாம் இல்லை!!!! நானும் இதை கவனித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன்!!!!! உங்கள் பெண்ணுக்கு என் மகன் மீது இருப்பது காதல் என்றால் என் மகனுக்கு உங்கள் மகள் மீது இருப்பதும் காதலே என்று கம்பர் கூறுகிறார். ஆனால் அவன் ஒரு கவிஞன் கவிஞர்கள் பொதுவாக அழகை வர்ணித்துப் பாடுவது தான் அவர்கள் வழக்கம். அதேபோல்தான் அம்பிகாபதி அமராவதியின் அழகை வர்ணித்து பாடல்கள் பாடுகிறான் என்று கூறினார். கடைசியாக கம்பர் அரசரிடம் அம்பிகாபதி இளவரசியின் அழகை வர்ணித்துப் படுகிறானே தவிர அதைத் தவிர்த்து மற்ற படி மோகம் என்று எதுவும் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை என்று கூறுகிறார்.

இப்போது அரசர் தான் ஏற்கனவே வைத்திருந்த திட்டத்தின்படி பேச ஆரம்பிக்கிறார். உங்கள் மகனுக்கு என் மகள் மேல் இருப்பது காதல் தான் என்றால் நான் வைக்கும் சோதனையில் அவன் வெற்றி பெற வேண்டும். வெற்றிபெற்றால் அம்பிகாபதி அமராவதி திருமணம் செய்து கொள்ளட்டும். எனக்கு எவ்வித ஆட்சேபனையும் இல்லை என்று கூறுகிறார். தோல்வியடைந்தால் அம்பிகாபதியின் தலை துண்டிக்கப்படும் என்று அரசர் கூறுகிறார். போட்டி என்னவென்றால் அரசவையில் அமைச்சர்கள், புலவர்கள் என அனைவரும் இருப்பார்கள். அவர்களின் முன்னிலையில் அம்பிகாவதி நூறு பாடல்கள் பாட வேண்டும். பாடல்களின் கணக்கும் எடுக்கப்பட மாட்டாது. அம்பிகாபதியே நூறு பாடல்கள் என்று கணக்கு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அந்த நூறு பாடல்களும் காதலோ இல்லற வாழ்க்கை பற்றியோ இருக்கக்கூடாது முழுக்க முழுக்க அந்த நூறு பாடல்களும் வேறு ஏதாவது பற்றியோ அல்லது கடவுள் பற்றியோ இருக்கவேண்டும்.

இன்னொரு முக்கியமான கஷ்டம் அம்பிகாபதி என்னவென்றால் அமராவதியும் அந்த அரசவையில் தான் இருப்பாள். அமராவதியை பார்த்து அவளது அழகை வருணிக்காமல் அவரால் இருக்க இயலாது. இருப்பினும் இது இது ஒரு போட்டி அவன் இதை வென்றே ஆகவேண்டும். இல்லையேல் அவன் தலையை துண்டித்து விடுவார்கள்.

கம்பர் வீட்டுக் கட்டுத்தறியும் கவிபாடும் அப்படி இருக்கும்போது தன் மகன் பாட மாட்டானா என்ன… இருப்பினும் கம்பருக்கு பயம் என்னவென்றால் ஏதேனும் ஒரு பாட்டில் அமராவதியை அல்லது காதல் அல்லது இல்லற வாழ்க்கையையும் பற்றிய பாடி விடுவானோ என்ற பயம் தான் கம்பருக்கு மற்றபடி புலமையின் மேல் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

கம்பர் என்னதான் அந்த போட்டிக்கு சம்மதித்து வந்தாலும் ஏதேனும் தவறு சிறு நடந்தால் கூட தன் மகனை இழந்து விடக்கூடும் என்று கம்பர் பயந்தார். கம்பர் மனம் முழுவதும் குழப்பத்தில் தான் இருந்தது. அம்பிகாபதி யை பொருத்தவரை இந்த சவால் ஒரு பெரிய பொருட்டாகவே எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. ஆனால் தன் காதலை ஏற்காமல் தனக்கு இவ்வளவு பெரிய சோதனை வைத்த குலோத்துங்க சோழனுக்கு ஒரு பாடம் கற்பிக்க நினைத்தான். அம்பிகாபதி ஏதாவது ஒரு அவமானத்தை அரசருக்கு ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று நினைக்கிறான்.

இளவரசியை பற்றி பாடியது தானே அரசருக்கு கோபத்தை உண்டுபண்ணியது. நூறு பாடல்கள் பாடி முடித்த பின்னர் 101வது பாடலாக அவன் அமராவதியை புகழ்ந்து அரசவையில் பாட வேண்டும் என்பதே அம்பிகாபதியின் தீர்மானமாக இருந்தது. அந்த 101வது பாடல் இதுவரை தான் வர்ணித்ததை காட்டிலும் பத்து மடங்கு வர்ணித்தது ஆக இருக்கவேண்டும் அமராவதியை பற்றி என்று நினைத்தான் அம்பிகாவதி. இதுவே அரசருக்கு தான் கொடுக்கும் சரியான தண்டனையாக இருக்கும் என்று அம்பிகாபதி நினைத்தான்.

ஆனால் அமராவதிக்கு மனதே சரி இல்லை. தான் எத்தனை பாடல் பாடினோம் என்பதை எவ்வாறு மனதில் கொள்ள முடியும் என்று நினைத்து கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அதற்காக ஒரு யோசனையும் செய்தாள். உடனே பணிப்பெண் வாயிலாக ஒரு தூது அனுப்பினாள். “அம்பிகாபதி நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம் நூறு பாடலில் எத்தனை பாடல் பாடி உள்ளீர்கள் என்பதை கணக்கு நான் வைத்துக்கொள்கிறேன். நூறு பாடல் பாடி முடித்தவுடன் நான் உங்களுக்கு சைகை காண்பிக்கிறேன் என்று கூறினால் அதை வைத்துதான் 100 பாடல் பாடி முடித்து விட்டீர்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம்” என்று அந்த செய்தி மூலமாக கூறி அனுப்புகிறாள்.

போட்டிக்கான நாளும் வந்தது. அரசவையில் அமைச்சர்கள் புலவர்கள் அனைவரும் அம்பிகாபதியின் பாடலுக்காக எதிர்பார்த்து காத்திருந்தார்கள். அதை அரங்கத்தில் இளவரசி அமராவதியும் அமர்ந்திருந்தாள். தனது இடப்பக்கத்தில் வெவ்வேறான 100 பூக்களை வைத்திருந்தாள் அமராவதி. நீண்ட அமைதிக்குப் பிறகு அம்பிகாபதி முதல் பாடலை பாட ஆரம்பிக்கிறார். உடனே அரசவை அரசவைப் புலவரான ஒட்டக் கூத்தருக்கு தெரிந்துவிட்டது இந்த இளைஞனால் காதலும் இல்லாமல் இல்லற வாழ்க்கையும் இல்லாமல் நூறு பாடல்கள் என்ன அதற்கு மேலேயும் பாடமுடியும் என்று தெரிந்துவிட்டது. அந்த அளவுக்கு அந்த முதல் பாடலே மிக அருமையாக இருந்தது. அம்பிகாபதி தன் முதல் பாடல் பாடி முடித்த உடனே அமராவதி தன் இடப் பக்கம் இருந்த பூக்களில் ஒன்றை எடுத்து வலப் பக்கத்தில் வைத்தாள்.

இவ்வாறு 100 பாடல்கள் பாடி முடிக்கும் வரை இடப் பக்கமிருந்து வலப் பக்கம் மாற்றுவாள் பூக்களை. இடப்பக்கத்தில் பூக்கள் இல்லை என்றால் நூறு பாடல்கள் பாடி முடித்ததாக அர்த்தம். அடுத்தது அம்பிகாபதி பாட ஆரம்பிக்கிறார். அடுத்தடுத்த பாடல்கள் பாடும் பொழுது அமராவதி ஒவ்வொரு பூக்களாக இடப் பக்கமிருந்து வலப் பக்கம் மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறாள். அந்த பாடல்களின் இனிமையால் அந்த அரங்கமே அந்த பாடலை தான் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் இங்கு அமராவதி செய்யும் இந்த பூக்களின் கணக்கு யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை.

சில மணி நேரங்களுக்குப் பின்னர் அமராவதியின் இடப்பக்கம் இருந்த அனைத்து மலர்களும் வலப்பக்கம் சென்றுவிட்டன. அப்படியானால் 100 பாடல்கள் பாடி முடித்தார். முடித்த உடனே மனம் பூரித்த அமராவதி கைகளினால் அம்பிகாபதி க்கு சைகை காண்பிக்கிறாள். அதைப் புரிந்து கொண்ட அம்பிகாபதி தன் 101வது பாடலை பாட நினைக்கிறான். தன் ஏற்கனவே போட்டு வைத்த திட்டத்தின்படி இளவரசியின் அழகை பயங்கரமாக அவையோர் அவ்வளவு பேர் முன்னிலையில் பாடுகிறான். அந்தப்பாடல் பாதிகூட பாடி முடிக்கவில்லை அதற்க்குள் அரசவைப் புலவர் ஒட்டக்கூத்தர் எழுந்து “அம்பிகாபதி நீ இந்த போட்டியில் தோற்று விட்டாய் “ என்று கூறுகிறார்.

அங்கிருந்த அனைவருக்கும் ஆச்சரியம். நூறு பாடல்கள்தான் பாடி முடித்தாயிற்று அப்புறம் எப்படி இந்த போட்டியில் தோற்றதாக கருதப்படும் என்று அனைவர் மனதிலும் கேள்விகள் எழுந்தன. அப்பொழுதுதான் ஒட்டக்கூத்தர் கூறுகிறார் ” என்றுமே முதல் பாடல் என்பது காப்புச் செய்யுள். அதாவது கடவுளுக்காக எழுதுவது. கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்களை எந்த நூல்களிலும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். அப்படி எனில் நூறு பாடல்களை அம்பிகாபதி பாடி இருந்தாலும் அது 99 ஆகவே கருதப்படும் 101வது பாடல் என்பது 100-ஆவது பாடலாகும். 100-ஆவது பாடலில் அம்பிகாபதி, அமராவதியை பற்றிப் பாடியதால் இந்த போட்டியில் தோற்று விட்டார் “ என்று ஒட்டக்கூத்தர் கூறினார்.

அம்பிகாபதி அவசரப்பட்டு விட்டோமே என்று நினைத்து கூனி குறுகிப் போய் போகிறான். அம்பிகாபதி க்கு தன்னால்தான் இந்த நிலைமை ஏற்பட்டது என்று துடி துடித்துப் போகிறாள் அமராவதி. எது நடக்கக்கூடாது என்று கம்பர் நினைத்தாரோ அது நடந்து விட்டது. அரசவையில் இருந்து அம்பிகாபதி கொலை களத்திற்கு அழைத்து செல்லப்பட்டு, ” எந்த நாட்டில் தான் அமராவதி யோடு சந்தோசமாக வாழ வேண்டும் என்று நினைத்தானோ, அதே நாட்டில் தன் தலை துண்டிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார்”.

யார் சொல்லியும் கேட்காமல் கொலைக்களத்திற்கு ஓடிவந்தாள் அமராவதி. கொலையுண்டு கிடக்கும் அம்பிகாபதி யை பார்த்து அமராவதி, ” யாருடன் நான் இந்த பூமியில் வாழ வேண்டும் என்று நினைத்தேனோ, அவன் தலையே மண்ணைத் தொட்டது. நான் ஏன் இன்னும் உயிரோடு இருக்க வேண்டும் என்று என்று கூறினாள். இவன் மீது வைத்த காதல் உண்மையானால் இவன் உயிர் போகும் முன்பே என் உயிர் போயிருக்க வேண்டாமா “ என்று கீழே விழுந்து கதறினாள்.

அவ்வளவுதான் கீழே விழுந்து அமராவதி எழுந்திருக்கவே இல்லை அவளுடைய உயிரும் பிரிந்தது. அவசரத்தினால் இருவரின் காதலும் கைகூடாமல் சென்றுவிட்டது உயிரும் கூட போய் விட்டது.